ชาวนากับงูเห่า

maxresdefault

วันหนึ่งในช่วงฤดูหนาว ชาวนาได้เจอกับงูเห่าตัวหนึ่งกำลังนอนขดตัวนอนแข็งทื่อด้วยความหนาวเหน็บ ชาวนารู้สึกสงสารจึงอุ้มมันขึ้นมาวางไว้บนอกเพื่อให้ความอบอุ่นแก่มัน หลังจากนั้นไม่นานงูเห่าก็ฟื้นตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เมื่อสัญชาตญาณตามธรรมชาติของมันกลับคืนมา มันจึงได้กัดชาวนาผู้มีพระคุณจนบาดแผลฉกรรจ์

“โอ๊ย” ชาวนาร้องพร้อมกับลมหายใจสุดท้ายของเขา

“สมน้ำหน้าข้าแล้วที่ไปสงสารคนเลว”

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ความเมตตาที่ยิ่งใหญ่ไม่อาจผูกใจคนอกตัญญูได้